Onze grondlegger Master Moy Lin-shin
Master Moy Lin-shin was een
Tai Chi meester en Taoïstische monnik. Voordat hij in 1970 naar Canada
emigreerde, bestudeerde hij meer dan 30 jaar Tai Chi, Lok Hup Ba Fa en
andere Taoïstische kunsten in China en Hong Kong.
Om de voordelen van Taoïstische Tai Chi interne kunsten
en methoden voor de gezondheid algemeen
bekend te maken stichtte hij de Toronto Tai Chi Association en later de Taoist
Tai Chi Society of Canada en de International Taoist Tai Chi Society. Zijn visie
en doel mensen te helpen hun gezondheid te herwinnen zijn de inspiratie voor
de oprichting van afdelingen van de International Taoist Tai Chi Society in tot
dusverre 28 landen met meer dan 500 leslocaties.
In Master Moy’s visie en doel mensen te helpen komt een diepe kennis van
zowel de lichamelijke als de spirituele beoefening van de Taoïstische kunsten
tot uiting. In het Taoïsme is de gelijktijdige wisselwerking tussen lichaam
en geest een middel om goede gezondheid te bereiken. Master Moy moedigde zijn
leerlingen voortdurend aan een totaalbeeld van goede gezondheid voor ogen te
houden.
Master Moy zelf was voor de leden van zowel de Taoist Tai Chi Society, als de
Gei Pang Lok Hup Academy en de Fung Loy Kok Institute of Taoism hét voorbeeld
van mededogen, nederigheid en onbaatzuchtigheid. Master Moy noemde zichzelf altijd
een vrijwillig instructeur en hij had het regelmatig over zichzelf als leerling
en over zijn bezoeken aan zijn eigen leraar. Hij was de eerste om geld te doneren
als er een inzameling gehouden werd voor de Society en hij startte talloze specifieke
liefdadigheidsactiviteiten.
Terwijl hij voortdurend werkte aan het opzetten van een wereldwijde organisatie
om anderen te helpen, had Master Moy ook oog voor de kleine dingen in het leven.
Zo las hij op een dag in de krant dat de plaatselijke brandweer een defibrillator
nodig had. Master Moy organiseerde binnen 2 dagen een inzamelingsactie. In de
gemeenteraad werd bekendgemaakt dat hij een cheque van $ 8000 had gestuurd.
Bij hem thuis in D’Arcystreet in Toronto, moedigde Master Moy leden aan
om senioren te helpen door gratis Engelse les voor anderstaligen aan te bieden,
banketten te organiseren, vervoer te verzorgen en uitstapjes, huisbezoeken en
sociale activiteiten te organiseren. Master Moy begon met het ‘Food for
the Homeless’ programma dat nog steeds elke maandag in D’Arcystreet
wordt verzorgd.
Er zijn letterlijk ontelbare voorbeelden van de initiatieven van Master Moy om
een handreiking te doen naar mensen die hulp nodig hebben, waaronder het starten
van klassen voor mensen met hiv/aids en voor vele andere
groepen met specifieke gezondheidsproblemen. Hij heeft persoonlijk de inzamelingsactie
geleid voor de bouw van de voorzieningen voor een Health Recovery Centre op het
terrein van het internationale centrum van de Society in Orangeville, waar mensen
met specifieke gezondheidsproblemen nu speciale workshops kunnen bijwonen. Toen
hij kort voor zijn overlijden in 1998 werd opgenomen in het Mississauga Hospital,
kwam Master Moy erachter dat het ziekenhuis een inzamelingsactie hield. Hij nam
het initiatief voor een campagne waarmee onder de leden meer dan $ 100.000 werd
ingezameld.
Master Moy's lessen waren voor iedereen beschikbaar doordat hij een voorbeeld
en een mentor was. In zijn daden belichaamde Master Moy het Taoïstische
principe van je leven wijden aan het verlichten van het lijden van anderen. Gebruikmakend
van luchtvaart en andere moderne technologieën, hield Master Moy er een
druk programma op na van workshops en klassen waarvoor hij heel Canada door reisde
en dat hem naar Amerika, Europa, Australië en Nieuw Zeeland bracht.
Master Moy trainde persoonlijk tienduizenden mensen, gaf inspiratie en gedetailleerde
correcties om diegenen te helpen die bereid waren hard te werken en in hun beoefening
een hoog niveau te bereiken. Zijn hele leven toonde Master Moy een doelgerichte
toewijding aan zijn kunst en aan het helpen van anderen, zelfs toen zijn onophoudelijk
lesgeven en organiseren van de Society hun tol begonnen te eisen van zijn eigen
gezondheid.
In zijn jeugd had Master Moy een slechte gezondheid. Dat was een van de
redenen waarom hij als tiener in de leer ging bij een Taoïstische tempel.
Dit scholingsproces en zijn daaropvolgende leertijd bij een aantal martial arts
en Chi Kung leraren hebben Master Moy er uiteindelijk toe gebracht de stijl samen
te stellen die bekend is geworden als Taoïstische Tai Chi interne
kunst van taijiquan.
Een essentieel onderscheidend kenmerk is dat iedere beweging erop gericht
is in een maximaal positief effect op de gezondheid
te bereiken. Vandaar de nadruk op draaien en strekken in de Taoïstische
vorm en het gebruik van juiste hoeken voor de richting van de voeten en
de heupen. Maar net zo belangrijk is het feit dat Master Moy heeft bepaald
dat het alleen onderwezen mocht worden door vrijwilligers binnen een liefdadigheidsorganisatie
zonder winstoogmerk. Taoïstische Tai Chi interne
kunsten en methoden moest boven alles een middel
zijn om het hart te temmen, anderen te helpen en mededogen te ontwikkelen.
Master Moy bracht in de Taoïstische stijl de belangrijkste principes samen
die hij had geleerd toen hij verschillende interne kunsten bestudeerde zoals
Lok Hup Ba Fa (Liu he ba fa), Tai Chi, Hsing I, Pa Kua en Taoïstische Chi
Kung. De uiterlijk sierlijke en inwendig sterke Lok Hup vorm speelde een speciale
rol bij het samenstellen van de Taoïstische stijl door Master Moy. De kunst
van Lok Hup Ba Fa vond zijn oorsprong bij de Taoïstische wijze Chen Hsi
I in ongeveer de negende eeuw van de huidige jaartelling. Chen Hsi I woonde op
de berg Hua Shan in het noorden van centraal China en was de vijfde Patriarch
van de Hua Shan sekte die voortkwam uit de Noordelijke School van het Taoïsme.
Een van Master Moy’s voornaamste leraren was Master Leung Jee-peng (Liang
Tzu-peng) (1900-1974), een vooraanstaand instructeur in Lok Hup en andere kunsten
aan de Ching Wu Academie voor Martial Arts in Shanghai. Master Moy trainde ook
vele jaren in Hong Kong bij Master Sun Dit, een medestudent van Master Liang
die in het bijzonder bekend was om zijn vaardigheid in Hsing-I en Push-Hands.
Daarnaast studeerde Master Moy bij een Taoïstische Chi Kung leraar die onbekend
wenst te blijven.
Om het begrip van de Taoïstische grondslag van Tai Chi te vergroten en om
begrip tussen de oosterse en de westerse cultuur te vergemakkelijken heeft Master
Moy een aantal organisaties helpen opzetten die gericht zijn op de Taoïstische
interne kunsten. Master Moy was medeoprichter van het Yuen Yuen Instituut in
Hong Kong en was actief betrokken bij de activiteiten van dat instituut totdat
hij naar Canada emigreerde. In 1968 richtte hij samen met de Taoïstische
meesters Mui Ming-to en mevrouw Tang Yuen Mei de Fung Loy Kok Taoïstische
Tempel op in de New Territories in Hong Kong. Naast het stichten van de Taoist
Tai Chi Society in Canada in 1970 heeft Master Moy in 1981 met Master Mui Ming-to
het Fung Loy Kok Institute of Taoism opgezet in Toronto. Ze hebben daarna allebei
ook Fung Loy Kok afdelingen opgericht in Canada, Australië, Nieuw-Zeeland
en de Verenigde Staten. Master Moy richtte tevens de Gei Pang Lok Hup Academy
op, die is gewijd aan de nagedachtenis van zijn leraar Master Liang.
Toen hem eens werd gevraagd waarom hij de door hem samengestelde stijl de ‘Taoïstische’ stijl
heeft genoemd, zei Master Moy dat hij het de ‘Moy stijl’ had kunnen
noemen, wat niet ongebruikelijk is als nieuwe varianten een naam krijgen in de
wereld van de martial arts. Master Moy zei echter dat hij ervoor gekozen had
de stijl Taoïstisch te noemen als verwijzing naar de oorsprong in de Taoïstische
traditie. Ondanks de geweldige prestatie die Master Moy heeft geleverd met het
samenstellen van Taoïstische Tai Chi interne kunsten en
methoden als een compleet gezondheidssysteem, was hij zich ervan bewust dat zijn
eigen levenswerk slechts een schakel was in de lange keten van generaties beoefenaars
die hadden bijgedragen aan deze zeer bijzondere kennis.
Master Moy's persoonlijk voorbeeld van onbaatzuchtig geven en mededogen heeft
veel mensen geholpen. Met zijn diepe begrip van de Taoïstische kunsten is
veel van de verloren gegane wijsheid van de oude Taoïstische wijzen teruggevonden.