Geschiedenis

De gezondheidsbevorderende kwaliteiten van Tai Chi Chuan (taijiquan) zijn gebaseerd op de kennis van het religieuze Taoïsme. Over een periode van bijna twee millennia hebben verschillende stromingen van het Taoïsme, als onderdeel van de beoefening van hun religie, gezondheidsoefeningen ontwikkeld en geperfectioneerd. Deze oefeningen, die vaak ‘daoyin’ genoemd werden, omvatten bewegingen en gezondheidsbevorderende doelen vergelijkbaar met Tai Chi en werden door velen als een wezenlijk onderdeel van de Taoïstische beoefening gezien.

Dit samengaan van spirituele ontwikkeling en lichamelijke oefening lijkt misschien verrassend, maar van oudsher worden in China de spirituele en lichamelijke werelden niet los van elkaar gezien. Als gevolg daarvan werd in het Taoïsme de cultivering van het lichaam vaak als een wezenlijk onderdeel gezien van de religieuze ontwikkeling van het individu.

De ontwikkeling van de set van bewegingen waarnaar wordt verwezen als Tai Chi (taiji) of Tai Chi Chuan (taijiquan), wordt over het algemeen toegeschreven aan de Taoïstische wijze Zhang Sanfeng (1127 tot 1279 n.Chr). Werken die worden toegeschreven aan Zhang Sanfeng zijn te vinden in de Taoïstische Canon, de verzameling teksten die het belangrijkste deel van de Taoïstische literatuur omvat. Centraal in deze geschriften staat de beschrijving van het proces waardoor de beoefenaar terugkeert naar een staat van lichamelijke, geestelijke en spirituele gezondheid.

Zhang Sanfeng behoorde tot de Wudang stroming, een van de grote stromingen binnen het Taoïsme, die bekend staat als de School van Neidan of Interne Alchemie. De School van Interne Alchemie staat de ‘Terugkeer naar de Oorsprong’ voor. Dat betekent terugkeer naar spirituele gezondheid, die tot harmonie leidt met de Tao, die wordt gezien als de bron van alle bestaan. Tegelijkertijd betekent het terugkeer naar een lichaam in perfecte staat van gezondheid, zoals je ziet in de fysiologie van een jong kind. Dit tweeledige proces is ook bekend als het ontwikkelen van oorspronkelijke natuur en oorspronkelijk leven.

Tai Chi is destijds ontwikkeld als een hulpmiddel om ‘Terug te keren naar de Oorsprong’. Hoewel de meeste Tai Chi stijlen tegenwoordig geen uiting meer zijn van het praktiseren van Taoïsme, vinden ze allemaal hun oorsprong in deze Chinese religieuze traditie.

Overdracht van Tai Chi door leken
De meeste Tai Chi stijlen die tegenwoordig worden beoefend zijn familiestijlen en niet rechtstreeks verbonden met Taoïstische training, hoewel overblijfselen van het Taoïsme kunnen worden teruggevonden in sommige theorieën en de terminologie die ze gebruiken. Hoe het komt dat mensen buiten de kloostergemeenschap Tai Chi zijn gaan beoefenen, is niet historisch vastgelegd.

Het wordt algemeen aangenomen dat de Chen familie uit de provincie Henan de beoefening van Tai Chi generaties lang binnen de clan heeft gehouden, voordat het werd onderwezen aan Yang Luchan (1799–1872). Yang verhuisde naar Beijing en werd hoofdinstructeur krijgskunst bij het keizerlijke leger van de Qing dynastie. Vanaf toen werd Tai Chi wijd verspreid als vechtkunst en vertakte zich in een verscheidenheid aan stijlen die werden genoemd naar de families die ze onderwezen, zoals de Chen stijl, de Yang stijl, de Sun stijl, de Wu stijl enzovoorts.

De overdracht van Tai Chi door leken heeft vanaf het begin het gebruik van Tai Chi principes voor gevechtsdoeleinden benadrukt, terwijl er ook gezondheidsvoordelen in de beoefening van Tai Chi werden gezocht. Er is echter nog een klein spoor te vinden van de meer spirituele of religieuze facetten van de Taoïstische training. In de meer recente geschiedenis hebben de gezondheidsvoordelen van Tai Chi een groeiende mate van aandacht gekregen, hoewel de principes die de leidraad zijn van de beoefening van de verschillende stijlen in het algemeen, nog steeds gebaseerd zijn op de toepassing van Tai Chi als vechtkunst.

Ontwikkeling van Taoïstische Tai Chi™ interne kunsten en methoden
Taoïstische Tai Chi™ interne kunsten en methoden is het resultaat van Master Moy's levenslange streven om Taoïstische technieken voor het ontwikkelen van oorspronkelijke natuur en oorspronkelijk leven te bewaren, te herstellen en aan toekomstige generaties door te geven.
Toen Master Moy in 1970 naar Canada kwam bracht hij een schat aan Taoïstische geneeswijzen met zich mee uit China. Het doel, waaraan hij zijn leven wijdde, was het beschikbaar maken van deze kunsten voor iedereen. Om zijn kennis aan een groot aantal mensen te kunnen overdragen had Master Moy een middel nodig dat toegankelijk was voor mensen buiten een kloosteromgeving. Hij koos voor Tai Chi.

Taoïstische Tai Chi™ interne kunst van taijiquan werd ontwikkeld door Master Moy door gebruik te maken van de uiterlijke vorm van de 108 bewegingen van de Yang stijl Tai Chi. Echter, het theoretische kader, het doel en de trainingsmethode onderscheiden zich sterk van de Yang stijl Tai Chi. Master Moy nam de essentie van de Taoïstische oefentechnieken, die hij vanaf zijn vroege tienerjaren in een Taoïstische tempel in de stad Guangzhou van verschillende leraren had geleerd, op in Taoïstische Tai Chi™ interne kunst van taijiquan.

Taoïstische Tai Chi™ interne kunsten en methoden is een opmerkelijke prestatie waarmee Tai Chi tot het oorspronkelijke doel is teruggebracht, namelijk als middel voor het ontwikkelen van zowel lichamelijke als geestelijke gezondheid en als uiting van het Taoïsme. Het verlichten van het lijden is een fundamenteel thema van het religieuze Taoïsme.
Master Moy streefde ernaar de gezondheidsvoordelen voor iedereen beschikbaar te maken door onder de aandacht te brengen dat je een betere gezondheid kunt bereiken door gebruik te maken van de unieke vaardigheden die hij heeft ontwikkeld.

Taoïstische Tai Chi™ interne kunst van taijiquan wordt momenteel wereldwijd op meer dan 500 plaatsen onderwezen. De snelle groei van het aantal beoefenaars in de korte tijd sinds 1970 kan alleen worden toegeschreven aan de persoonlijke vaardigheden van Master Moy als leermeester en de inspiratie die hij was voor zijn leerlingen die nu zijn lessen blijven doorgeven.
Om aandacht te geven aan andere aspecten van Taoïstische training, zoals meditatie, chanting, Taoïstische ceremonies en het bestuderen van Taoïstische teksten, richtte Master Moy ook het Fung Loy Kok Institute of Taoism op, een zusterorganisatie van de Taoist Tai Chi Society.

Beoefening van Taoïstische Tai Chi™ interne kunsten en methoden
Onze grondlegger, Master Moy, heeft het bevorderen van gezondheid als doel van de Taoïstische Tai Chi™ interne kunsten en methoden gesteld. Dit is nog steeds zo, al meer dan 30 jaar lang.
Zelfs voordat de Taoïstische Tai Chi Society werd opgericht, heeft Master Moy de grondbeginselen voor het beoefenen van Taoïstische Tai Chi™ interne kunsten en methoden voor al zijn leerlingen vastgesteld. Deze beginselen zijn als volgt:

• Taoïstische Tai Chi™ interne kunsten en methoden dient niet als techniek voor vechtkunst of in een competitieve sfeer te worden beoefend, maar als een manier om gezondheid te verbeteren.
• Men moet werken aan het verbeteren van de eigen gezondheid en het begrijpen van de subtiliteiten van deze kunsten en methoden alvorens te proberen het te gebruiken om anderen te helpen.
• Leerlingen dienen hun kennis te delen op vrijwillige basis en niet voor persoonlijk gewin en dienen ernaar te streven anderen te helpen hun gezondheid te verbeteren.
• Leerlingen dienen te werken aan een houding van mededogen en dienstbaarheid aan anderen.
• Iemand die zich niet aan deze grondbeginselen houdt zal geen instructeur in Taoïstische Tai Chi™ interne kunsten en methoden mogen worden of blijven.